Codziennie chodzę do szkoły, która ma pomagać w nauce
Raz, Dwa, Trzy, klucze tu, podstawowa matma bardzo łatwa
W świecie Baldi'ego, nikt nie wyjdzie nie nauczony
wszystkie drzwi zamknięte są, zostań tu, aż do ocenienia
Studenci się starają
aby poprawić swą edukację
Oraz nauczyć się materiału
Starać się w każdym detalu
Nikt nie chce trafić do kozy
My tylko chcemy uwagi
Życie nie jest takie łatwe
Centy nie wystarczą...
Tak się kończy życie na szukaniu
odpowiedzi na każdej stronie
oraz ja wiem że pewnego dnia, cóż...
będziemy wolni z tej bezlitosnej klatki
Czy to dobre aby czuć się -
- jakby było tu coś więcej, niż tylko gra
nie ważne już, nie ma czasu na pytania
Więc postaram się...
Chodzenie po korytarzu, szukanie zeszytów można się uspokoić
Śledź każdą oddzielną regułę, albo on wyciągnie swą drewnianą linijkę
On słucha i ogląda każdą oddzielną sytuację
Wszystkie zagadki mają konsekwencję, więc odpowiedz na wszystko dobrze
Spróbuj dodać jakąś wymówkę
A i tak nic się nie zmieni
Baldi wie jakie drzwi otwieramy
Nie ważne skąd, i tak go słyszymy
Nie ma miejsca dla PlayTime
Unikaj ich jak tylko możesz
Lepiej nie miej sprzeczeń
Podążaj za jego filozofią
Tak się kończy życie na szukaniu
za odpowiedziami na każdej stronie
i ja wieżę, że pewnego dnia, cóż
w końcu będziemy wolni z tej bezlitosnej klatki
Czy to jest okej aby mieć uczucie-
że, może jest to coś więcej niż tylko gra
nieważne teraz, będe się starał...
Przemiatani przez korytarze, aby uciec, ale mam pewne obawy
brak miejsca na zazdrości, Nie mam czasu
By, grać w chowanego, bo nie ważne i tak mnie znajdzie
Muszę być odważnym, lub lepiej ciągle się starać...
Odliczać aż, już sam nie wiem po co odliczać, zwykle
cala strachu jest wszytkim co jest zakorzenione
Nie rozumie. Jakie jest rozwiązanie?
A może problem jest tylko w mej głowie
Jest przepchnięty wkoło, z całą moją presją
Być tutaj, kiedy ja nie chcę tu zostać
Tutaj musi być jakiś rodzaj wyjścia...
Aby wydostać się.