Witajcie ziomy!
Nadszedł czas na update'owego vloga.
Trzymałem was w niecierpliwości, czekałem, by to zrobić...
... Bo pomyślałem:
"EYELUL RECENZJĘ ROKU BYŁO W DOBRYM CZASIE NA ŚWIĘTA ZROBIĆ" (XD)
To był niezły rok, nie wiem, czy zauważyliście...
To był prawdopodobnie najbardziej szalony rok w moim życiu.
Naprawdę, tak wiele rzeczy wywróciło się do góry nogami...
Straciłem wielu przyjaciół.
Straciłem... wiele rzeczy.
Ale patrząc wstecz na 2017
Nie odczuwam tego aż tak negatywnie, jakby to była kompletnie zła rzecz.
I spróbuję wyjaśnić dlaczego.
Mniej więcej w tym samym czasie rok temu zrobiłem filmik, w którym powiedziałem, że usunę swój kanał po osiągnięciu 50 milionów subów.
Swoją drogą, mamy już 58 milionów. Dziękuję wam bardzo.
Wiem, że pomyślicie, że teraz żartuję...
Ale usunę swój kanał...
Obiecuję wam, że na 50 milionów subów...
Gdy osiągniemy 50 milionów...
Czeka nas wielkie osiągnięcie...
Wielka sprawa, nikt wcześniej tego nie zrobił, nikt nie jest nawet blisko...
Usuwam swój kanał.
Jak dramatycznie.
Pieprzony dupek...
Usuwam swój kanał na 60 milionów! Ludzie, "OBIECUJĘ", to "DEFINITYWNIE" nastanie!
To był... powiedzmy, że żart...
A z drugiej strony - nie do końca.
Naprawdę czułem, że chcę usunąć swój kanał.
To dlatego, że bardzo przywarłem w tą biznesową stronę YouTube..
Nie widzieliście...
Nawet kawałka tego...
Ale dla mnie tworzenie na YouTube każdego dnia, wstawianie codziennych filmików...
I wciąż wyjeżdżanie w trasy, na różne wydarzenia...
Wyjeżdżanie w trasy biznesowe...
Otrzymywanie telefonów każdego dnia, gadanie o Revelmode i o tych wszystkich rzeczach, nad którymi pracowałem...
I pracowanie nad "Scare PewDiePie", gdy wyjechałem na miesiąc.
Byłem tak zapracowany, wiecie, "ja mała beksa", no nie?
Sam wrzuciłem siebie w tą sytuację, ale zdałem sobie sprawę...
Zaplątałem się w to! To nie jest to, czego chcę!
Chciałem tylko robić filmy!
Co się do cholery stało?
Przeszedłem dosłownie przez prawdziwe załamanie nerwowe.
To nagle było dla mnie za dużo i myślę, że mam naprawdę dobrą psychikę...
Jestem w stanie przejść przez więcej gówna niż większość ludzi.
Jestem tego pewien.
Ale w pewnym momencie naprawdę mnie to chwyciło, i nie mam zamiaru się nad tym roztkliwiać, nie o to chodzi...
Więc, kiedy to wszystko zadziało w lutym...
Kiedy wyszła ta cała sprawa o mnie będącym niby Nazistą...
Niektóre rzeczy z tego były okropne.
Sam fakt, że sezon drugi "Scare PewDiePie" został odwołany po prostu ssie.
W żadnej retrospekcji nie ma to dla mnie za grosz sensu.
Tyle ludzi pracowało nad tym serialem...
To naprawdę wstyd dla wszystkich w to zaangażowanych i naprawdę przykro mi za to...
Ale jednocześnie wyciągnęło mnie to z tych wszystkich rzeczy, które nie dawały mi frajdy w tamtym czasie...
Miałem tak tego dosyć...
To było swego rodzaju zbawienie z Niebios.
I w szczególności przez ten rok, główną rzeczą jaką odzyskałem przy tych wszystkich złych wydarzeniach...
... To ogromne wsparcie od Was, ludzie.
I to było coś, co nigdy nie sądziłem, że odzyskam...
Przestałem wierzyć, że moi fani znowu będą mieli poczucie bycia jedną społecznością...
I...
Wiecie, te wszystkie złe rzeczy zamienione coś takiego...
Wziąłbym to. To było wspaniałe!
Wtedy nastała "Adpokalipsa"...
O stary... A miałem stać się "przyjazny dla rodziny"...
Wyszło mi świetnie, co nie?
Szczerze, gdy nastała Adpokalipsa uderzyło mnie to specjalnie mocno.
To był okres paniki, bo nagle żaden z filmików nie dawał przychodu...
Z tymi rzeczami związanymi z The Wall Street Journal mój przeciętny przychód nagle spadł, ponieważ zostałem wyrzucony z...
Tego... Jak to się nazywało... Specjalnego Programu Reklam, czy jakoś tak...
Ale wtedy zdałem sobie sprawę: "Hej! Przecież mogę po prostu dodać dodatkową reklamę w środku filmiku...
I nie robi to żadnej różnicy, nic właściwie nie tracę.
I zacząłem to robić na zasadzie "HWDWallStreetJournal"...
"Nic mi nie zrobicie".
To nie to, że potrzebuję kasy...
Tylko rodzaj pokazania im, że nie zrobią tym na mnie żadnego wrażenia...
Więc jeśli się zastanawialiście "Dlaczego w środku filmu jest reklama?" - proszę bardzo.
W skrócie, miałem kiedyś biuro i ludzi, którzy dla mnie pracowali...
Ale też zdałem sobie sprawę, że tego nie chcę.
Miałem sekretarkę, która pomagała mi zrobić kawę...
I jakoś tak... czułem się niezręcznie pozwalając ludziom robić coś za mnie.
Serio, to w ogóle nie było to, czego chciałem.
Więc spanikowałem, strasznie się rozchorowałem.
To była najgorsza choroba w moim życiu...
I zdecydowałem: "Hej! Przecież mogę nagrywać w tym miejscu!"
Jest to bardziej wygodne, nie muszę mieć innych ludzi za ścianą kiedy nagrywam...
Tak zaczynałem robić filmiki, w tym pokoju...
I tak chcę, żeby zostało, żeby było "prosto".
Zawsze bym mówił: "YouTube jest najlepszy, bo dostajecie tylko mnie!"
"I nie jestem to "ja sam", czy producent, czy scenarzysta..."
Ale miałem tych wszystkich ludzi, co zawsze mi pomagali robić te wszystkie rzeczy...
I serio czułem, że zaprzeczam temu, czego się tak wcześniej zarzekałem...
Więc się rozchorowałem i wtedy "wyszedł" ten cały Jake Paul...
I to była najlepsza rzecz jaka mogła się wydarzyć.
Ponieważ miałem od razu materiał na następny filmik po długiej przerwie.
Co jest zawsze spoko.
I wtedy zdecydowałem, że zapuszczam brodę.
"Czy Keemstar próbuje jechać po mojej brodzie?"
Zrobiłem filmik "Zmęczony próbowaniem"...
Gdzie mówiłem o tym, jak kiedyś skupiałem się na trendach...
Skupiałem się na tym, jak dobrze ma wypaść filmik.
To zajmowało mi sporą część mojego umysłu. Sądzę że większość YouTuberów myśli w ten sposób.
Stwierdziłem, że nie chcę kształtować swojego kanału w tym kierunku.
Chcę robić to, czego chcę.
Chcę robić filmiki, z których tworzenia mam frajdę.
To był mój sposób myślenia przez ostatnie kilka miesięcy i jest to dla mnie znacznie lepsze.
Kiedy siedzę tu ja, mówiący o tym, co mi sprawia przyjemność, jak whiskey...
To sprawiało mi radość.
Naprawdę sprawia mi przyjemność dzielenie się tym, co ja lubię.
I myślę, że wy też to lubicie, i to jest znacznie lepszy sposób tworzenia filmików.
Może to i nie zgarnia tylu wyświetleń, ale to jest bardziej fajne.
I ja bym wolał oglądać kogoś gadającego o tym, co lubi niż grającego w grę, która mu się nie podoba.
Zacząłem robić to całe LWIAY, gdzie reaguję na wasze posty na Reddicie...
I to był najlepszy pomysł na jaki mogłem wpaść.
Wiem, że jest to już mem, że to "nie jest oryginalny kontent", i w ogóle...
Ale wróciła wtedy ta, swego rodzaju, społeczność na kanale...
Widząc wasze poczucie humoru zderzone z moim w postaci różnego rodzaju memów...
To jest tak fajne i zabawne...
Bardzo to kocham.
Tak mnie to cieszy, że mamy społeczność na tym kanale...
Bardziej, niż po prostu mnie robiącego jakieś losowe gówno, grającego w jakieś gry...
Jestem naprawdę dumny, że jesteśmy w tym punkcie, w którym jesteśmy...
I naprawdę dziękuję wszystkim za wrzucanie tych postów.
Zacząłem robić "Spróbuj się nie zaśmiać".
Co było rzeczą, za którą na początku nie przepadaliście, bo tylko patrzyłem na cudze klipy, jak inni reaktorzy...
Podobało mi się to, miałem frajdę z tworzenia ich.
Były zabawne, uwielbiam śmiać się z tych głupich klipów, więc czemu nie powinienem ich robić?
I naprawdę się cieszę, że nie przestałem ich robić, bo sądzę, że wy też je naprawdę lubicie.
Zacząłem również streamować, bo wciągnąłem się w PUBG.
Wcześniej byłem tak zaabsorbowany przez YouTube, nie miałem żadnych innych zainteresowań...
Był tylko YouTube, albo nic. Tylko to siedziało mi w głowie 24/7.
Więc pozwoliłem sobie na odrobinę rozrywki i znów zacząłem grać w gry w wolnym czasie.
Dlatego tak lubiłem streamować.
To jest dzień przed tym... Przed wymsknięciem.
O Boże...
Wtedy mi się wymsknęło i...
Zdecydowanie się nie opłaca. Nawet raz w roku. Nawet raz na 10 lat.
Ale dwa razy w roku, pieprzony idioto...
Tego razu było trochę inaczej, ponieważ czułem się za to osobiście odpowiedzialny...
Czułem, że to moja wina.
Nie powinienem tego nawet bronić.
I tak zrobiłem...
Byłem zadowolony z tego całego wsparcia, które mimo wszystko otrzymałem, mimo że wyraźnie zjebałem.
Ale jestem szczęśliwy, że ludzie mi wybaczyli.
I mogłem przez to jakoś przejść.
Zacząłem robić filmiki o rzeczach, które naprawdę mnie fascynowały, jak Chris Chan.
Lub po prostu gadanie o memach.
"TO NIE JEST ORYGINALNY KONTENT!"
Tak, wiem, ale uwielbiam mówić o takich rzeczach, lubię się nimi dzielić.
I sądzę, że bardziej interesujące jest słuchać o czymś, czym ktoś jest zainteresowany.
I to było po prostu moje podejście.
Czy kiedykolwiek bym zrobił jebaną recenzję Gwiezdnych Wojen w 2016?
Oczywiście, że nie!
Ale czy naprawdę miałem tyle myśli o tym filmie, którymi chciałbym się podzielić?
Tak! Dlatego właśnie to zrobiłem.
I uważam, że jest to znacznie lepsze podejście.
Jestem taki szczęśliwy, że przy tym zostałem.
Tyle się zmieniło tego roku, ale pod jego koniec jestem znacznie szczęśliwszy.
Tak się cieszę, że tu jestem, wreszcie internet będzie zainstalowany 22, może już nawet jest...
Nawet zachowanie tej całej cholernej brody, bo wszyscy w komentarzach będą mówili "po prostu ją zgól"...
A ja po prostu ją lubię i ją zostawię.
I wiem, że to głupio brzmi, ale serio jestem z siebie dumny, że mam w sobie więcej pewności siebie.
By zaprzeczyć temu, co inni każą mi robić i jak mam to robić.
Tak łatwo jest słuchać tych komentarzy i naprawdę myślę, że wszyscy to robią...
Ale...
W rezultacie większość ludzi docenia to, że jesteś sobą, a nie tylko produktem tego, kim ludzie chcą byś był.
To zabrzmiało bardziej głęboko niż chciałem by to zabrzmiało.
Jestem też bardzo wdzięczny, że mogę robić dalej filmiki...
Patrzysz na każdego innego co był na szczycie YouTube, i jest to właściwie martwy kanał...
I nie trwało to wcale długo.
Więc w tym momencie chcę być wystarczająco istotnym dla ludzi, których obchodzi to co mówię i robię, i klikają na moje filmiki...
To naprawdę wiele dla mnie znaczy...
Bo wciąż mam sporo frajdy z tworzenia filmików.
Mam tyle "hejterów" mówiących: "Gdybym ja był PewDiePie'em przestałbym robić filmy, on już zarobił miliony, co za debil"
MOŻE TO MOJA PASJA, MOŻE WCIĄŻ MI SIĘ TO PODOBA!
Naprawdę myślę, że 2017 to rok, w którym straciłem spore wsparcie ze strony YouTube.
Ale za to jest to rok, w którym odzyskałem wsparcie od fanów.
I tego nigdy nie zapomnę...
Ponieważ przeszedłem przez tyle zmian, że poczułem, że wielu moich fanów mnie znienawidziło...
Po prostu jestem szczęśliwy, że wreszcie mamy społeczność.
I czuję, znowu, że wreszcie mam tylu ludzi, którzy mnie wspierają.
Naprawdę czuję, że nareszcie... I to naprawdę wiele znaczy. Dlatego, dziękuję.
Pomimo tych wszystkich minusów, to był naprawdę wspaniały rok.
I serio jestem dumny i szczęśliwy patrząc wstecz, wierzcie lub nie.
Człowiek uczy się na własnych błędach, i... Takie jest życie.
"TO JEST ŻYCIE!", to cytat z The Room, ludziska.
Dziękuję wszystkim za spędzanie czasu ze mną w tym roku.
Nie mogę się doczekać następnego...
I... Jak zwykle... SQUAD FAM... Czy powinniśmy zrobić Brofist?
Pozwolę mu się wślizgnąć tym razem...
[ BROFIST ]
Również edytorzy byli bardzo pomocni.