บทเรียนแรก
คลิกเบทไง เสร็จกู เป็นไงล่ะ
เมื่อมีคนถามผมว่า ทำงานอะไรอยู่ ส่วนใหญ่พวกคนแก่ๆ
แล้วตอบไปว่า ทำ Youtube ก็จะเจอแบบ
โห ยอดไปเลย คงได้เงินเยอะมากเลยใช่มั้ย หรือ..
สุดยอดมากที่แบบ..
มีคนติดตามที่รักผม
ใช่ ถูกต้องตามนั้น
แต่ !!!
เอาอีกแล้ว แม่งจะบ่นเรื่องYoutubeอีกแล้ว เตรียมตัวเลย
มีด้านนึงของYoutube
ที่ไม่ค่อยมีใครพูดถึง
หรืออย่างน้อยในแง่ของคนที่ไม่ได้เป็นคนทำวิดิโอ
หรือพวกที่
ไม่เข้าใจในYoutube *พวกเวล1
ส่วนใหญ่คนเห็นกันแค่ที่ ชื่อเสียง กับ เงิน
และแค่นั้นแหละที่สำคัญ
ซึ่งเดี๋ยวนี้เราเห็นบ่อยมากขึ้นที่Youtuber
สตรีมเมอร์หรือผู้สร้างสื่อบันเทิงออนไลน์ ทำวิดิโอออกมาพูดว่า
ช่วงนี้ รู้สึกซึมๆ หรือว่าแบบ..
มีสภาวะซึมเศร้า หรือแบบ..
อาจจะ เป็นบ้าไปเลย
ถ้า ชื่อเสียง กับ เงิน
หมายถึงคุณต้องมีความสุขและห้ามบ่นอะไรเลย
แล้วคนพวกนี้มันโกหกละก็..
ไมเคิล จากวีซอสเอง
มาลองสำรวจกันเลย
รู้แหละว่าจะมีคนไม่เห็นด้วยกับผมในเรื่องนี้
เพราะมันก็ไม่ได้ใช้ได้กับทุกคน มันไม่ใช่กฎหรืออะไร
แต่มันง่ายที่จะเป็นYoutuber
จะให้ตรงคือ Youtuberหน้าใหม่มาแรง
ถ้าเคยดูYoutubeทุกคนก็คงเคยเจอช่องที่แบบดูครั้งแรก
ดูมันทุกวิดิโอและอยากดูอีกเรื่อยๆ
ดูทุกอย่างที่ออกมา
แล้วหลังจากนั้น..
ก็เริ่มเบื่อ
แล้วก็แบบ..
สิ่งที่เคยน่าสนใจ ที่น่าตราตรึงใจ
ไม่ได้น่าสนใจอีกต่อไป
ผมว่ามันเกิดขึ้นกับทุกอย่างแหละ
ยกเว้น ช่องกู !!
และนี่คือสาเหตุที่บางYoutuberหรือบางแชแนล
เติบโตอย่างรวดเร็ว
แต่ก็จมหายไปด้วยความเร็วเท่ากัน
ยกตัวอย่างที่เห็นง่ายๆก็ LeafyIsHere
เป็นตัวอย่าง คนก็ไม่ได้อยากจะทำให้มันเสียชื่อ
แต่ก็แสดงให้เห็นถึงอีกด้านของYoutube
ในมุมที่คนไม่เคยได้เห็น
อย่างน้อยก็ได้แสดงให้คนส่วนนึงได้เห็น
แต่ครั้งนึง
ก็ถูกเผยออกมาว่าสื่อที่มันทำออกมาไม่ได้มีความลึกซึ้งอะไรขนาดนั้น
หรือว่า คาง ของมันที่เป็นประเด็น
กระทืบไลค์ **ขำ**
และในพริบตา
ช่องที่ดังมากๆ
ก็ไม่มีคนดูอีกต่อไป
แล้วก็หายไปเอง
ผมคิดว่าทุกช่องที่พอมีชื่อคงผ่านช่วงนี้มากันหมด
แบบช่วงที่ช่องบูมสูงสุด
ของผมเป็นช่วง ปี2015 หรือก่อนหน้านั้น จำไม่ได้
จำได้เลยว่า ตอนนั้นที่ช่องคนดูเยอะมากๆเป็นครั้งแรก
เป็นประสบการณ์สุดยอดนึงของชีวิต
เพราะทุกอย่างมันดีไปหมด
ไม่มีพวกขี้เกลียดใดๆเลย
มีแค่ผมกับคนดูเดินไปด้วยกัน
คือมันรู้สึกดีมากๆ รู้สึกไม่มีอะไรมาหยุดเราได้
ดูพวกตัวเลขแล้วแบบ ไม่เข้าใจว่า..
มันเป็นไปได้ยังไงวะ
แต่ อะไรที่มันขึ้น
ก็ต้องมีลง
และถ้าคุณดูพวกYoutuberต่างๆ รวมถึงช่องที่ใหญ่สุดแล้วด้วย
อนาคตมันเริ่มมืนมนเรื่อยๆละ
ลองคิดว่าคุณเป็นYoutuber
ลองคิดว่าคุณเคยผ่านช่วงบูมสูงสุดมาแล้ว
แล้วคุณได้ทุกอย่างมาแล้ว
ได้มีหน้ามีตา มีคนดูมากมาย มีเงินเยอะแยะ
ได้ทุกอย่างที่เคยอยากได้
แต่แล้ว...
คนที่เคยดูช่องเราเริ่มหายไป
ซึ่งก็เป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้สำหรับคนทำวิดิโอ
แล้วอยู่ๆ พวกค่าสถิติ ที่เคยดูดี
ไม่ได้ดูดีอีกต่อไป
มันยังจะดีซะกว่าที่
คนไม่ต้องไปดูมัน
แต่มันก็มีอยู่
ก็เห็นๆกันอยู่ ใครๆก็ดูได้ว่า สถิติมันเป็นยังไง
แล้วพอแฟน ๆ เห็นว่าช่องคุณไม่ได้มีคนดูเหมือนแต่ก่อน
ก็จะเริ่มหาละว่า ทำไม?
รู้มั้ยแบบ มันไม่ใช่เพราะกูเบื่อจะทำ แต่เพราะ มึง!!
มึง เปลี่ยนไปเอง
มันง่ายที่จะไปโทษคนอื่น
แต่ก็เป็นไปตามธรรมชาติแหละ
ซึ่งจะส่งผลถึงความไม่อยากติดตาม คนเริ่มที่จะ
เข้าไปดูวิดิโอน้อยลง
มันจะเริ่มม้วนลง แบบ...
คนเริ่มไม่สนใจ เพราะคนอื่นเริ่มไม่สนใจ
คุณเริ่มซึม เริ่มคิดละว่าทำอะไรผิดวะ
ก็ทำแบบที่เคยๆทำนี่นา
อาาาา...
ไม่เห็นเข้าใจเลย
ถึงแแม้จะรู้สึกซึมๆ แต่คุณก็ยังต้อง
คงดึงหน้าตัวเองว่า ทุกอย่างโอเค ไม่มีิอะไร
คนชอบถูกดึงดูดด้วยความฮึกเหิม
...ไฮเปอร์ เหมือนที่เห็นๆกัน
เพราะนั้นแหละที่คนจะดู
ไม่มีใครชอบ คนมาบ่นเรื่องแย่ๆใส่กล้อง
คุณก็เริ่มรู้สึกแย่กับคอนเทนท์ รู้สึกแย่กับตัวเอง แล้วก็คิดได้ว่า..
เดี๋ยวนะ กูไม่ได้ยืนจุดที่ดีอย่างที่เคยคิดนี่หว่า
ที่ว่า มีชื่อเสียงกับเงินคือเป้าหมายของทุกสิ่ง
นั้นคือความสุข นั้นคือสิ่งที่ใครๆอยากได้
คนแย่งกันที่จะมายืนจุดนี้
เราผิดอะไร ทำไมเราถึงไม่มีความสุขแบบที่คิดล่ะ
แล้วคุณก็จะเริ่มคิดมาก ทำให้มันแย่ไปอีก
ว่าทำไมถึงไม่มีความสุขอย่างนั้นเลย
แล้วก็เริ่มถามตัวเองว่า..
นี่เรา..
มีความสุขมากกว่านี้ก่อนหน้านี้รึเปล่า
มันคุ้มมั้ยเนี่ย
แต่เดี๋ยว!!
คุณแค่ต้องทำงานหนักกว่าเดิมและทนมันไว้
และทำมันต่อไป
คุณต้องทำวิดิโอต่อไปเรื่อยๆ
Youtubeสนแต่เรื่องปริมาณ
ถ้ายังมีวิดิโอต่อ คนก็ยังดูต่อ
แต่ต้องทำงานหนักขึ้นเท่านึง เพื่อให้คนมาดู
เมื่อก่อนมันง่ายที่แบบ คนมาดูครั้งแรก
เขาจะดูต่ออีกเรื่อยๆ แต่สมัยนี้ต้องทุ่มเทกว่า
เพื่อให้คนเข้ามาดู ต้องทุ่มเทเข้าไปอีก
แล้วคุณจะรู้ว่า คุณหยุดไม่ได้แล้ว เพราะว่า
ถ้าหยุดนิดเดียว ตัวเลขล่วงแน่ๆ
แล้วถ้าตัวเลขตก คนจะเห็นว่าเป็นขาลงละ ไม่ได้ดูดีละ
หรือพวกเราอาจจะลืมคุณไปเลย
อาจจะไม่สนใจว่าคุณจะกลับมาแล้ว
ตัววิเคราะห์ของYoutube ไม่ได้บอกว่า..
คุณควรจะพักบ้างนะ หรือว่าพูดแบบ..
ออกไปเที่ยวบ้าง
คุณเลยต้องติดกับการทำวิดิโอ ไปไหนไม่ได้
เพื่อทำให้เลขมันขึ้นเสมอๆ
ไม่งั้น เลขจะเริ่มตก
พอเลขตก ก็แปลว่าคุณล้มเหลว
แล้วก็จะตกไปเรื่อยๆ
แล้วถ้าเพื่อนกูเห็นว่าช่องกูเลขตกล่ะ
เพื่อนพวกนี้เป็นเพื่อนกูเพราะว่า
มันชอบกู หรือเพราะว่า..
กูมีคนติดตามเยอะ
คือ มีคนมากมายบนเน็ต
ที่มีเลขเข้าชม
พอๆกัน แล้วเป็นเพื่อนกัน
ผมว่ามันไม่ใช่เหตุบังเอิญ
หลายคนร่วมมือกันบนYoutube
ช่วยกันทำ ได้คนดูของกันและกัน
แต่มันไม่ได้อยู่ได้นาน
มันมีเส้นชีวิตของมันอยู่
งั้นการที่จะคงสิ่งที่มีอยู่ไว้
ตัวเลขของคุณที่มีอยู่ คุณต้องยอมรับบางเรื่องก่อน
นิดหน่อย ไม่เป็นไร
บางที คุณเลิกตีหน้าละ
รู้มั้ย
หรือว่า อาจจะ..
คุณเลิกจะดึงหน้าแล้ว
เปิดเผยกับคนดูเลยว่า
ช่วงนี้เราก็รู้สึกแย่กับช่องเราอยู่นะ
หรือจะร้องไห้ออกสื่อไปเลย คนชอบดูนะ
ก็ได้คนดูเพิ่มไปอีก ดีกับช่องเลยแหละ
หรือจะแชร์ชีวิตส่วนตัวกับคนดูเลย คนชอบนะ
ก็ไม่ได้อยากทำนะ แต่ว่า..
ก็ไม่มีใครบ่น แล้วก็..
ก็ได้อย่างที่คิดไว้ งั้น...
อาจจะแชร์เรื่องมีแฟน
หรือจะแชร์เรื่องเลิกกัน
หรือจะแชร์เรื่องทะเลาะกับเพื่อน
หรืออะไรก็ได้ เอาจริงๆ
ก็คนเค้าอยากรู้ มันก็ไม่ผิดอะไรใช่มะ
คุณค่าที่คุณเคยสะสมมาถูกโยนทิ้ง
เพื่อความทะเยอทะยาน ที่จะได้คนดู
บางทีมิตรภาพเริ่มหดหาย
เริ่มถามตัวเองแล้วว่าแบบ..
เราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่แรก เพราะอะไร
กูเป็นคนที่น่าคบขนาดนั้นจริงเหรอ
ถามจริง
แน่นอนสิวะ
กูเป็น Youtuber
หรือแบบได้คนติดตามร้อยกว่าคนทำให้คุณรู้สึกแย่
จากที่เคยรู้สึกดีมากๆอย่างที่เคยเป็น
เพียงเพราะคุณเคยได้มากกว่านั้นแล้ว
มันไม่มีความหมายอะไรแล้ว
เพียงแค่...
ตัวเลขพวกนี้ที่มาเป็นตัวกำหนดชีวิตคุณ
หรืออาจจะเพราะพวกของแพงๆที่คุณมีอยู่
รถ บ้าน
คุณสามารถโชว์วิถีชีวิตของคุณ คนสนใจมากเลยบน Youtube
เด็กดูเยอะด้วย ไม่เห็นแคร์เลยใครจะดู
ตราบใดที่มันได้ตัวเลขเพิ่ม
มันไม่ได้.... ใครแคร์..
เด็กชอบดูวิถีชีวิตรวยๆ Youtuber มีกัน
แฟนเขาเป็นใคร
อยากรู้ว่าบ้านเขาเป็นยังไง รถอะไร
อยากจะรู้ว่ามีการชื่อเสียงเป็นยังไง
อยากรู้ว่าการมีเงินเป็นยังไง
แล้วคุณก็ขายเรื่องโกหกเดิมๆที่..
การที่มีของพวกนี้ จะทำให้มีความสุข
ทั้งๆที่มันโกหกทั้งเพ
เรื่องนี้เป็นการผสมกันของ..
Youtuber คนอื่นหรือสตรีมเมอร์ที่ผมติดตามอยู่
หรือผู้คนในเน็ตทั่วๆไป
และตัวผมเอง ว่ามันรู้สึกยังไงที่...
มาจากช่วงบูมสุดๆมา...
อาา... คุณคงไม่แคร์หรอก
และนี่ไม่รวมถึงคนที่ทำไม่ได้ด้วยนะ
ผู้คนที่ทุ่มกายและใจในการทำวิดิโอ
ทำงานหนักกว่าคนอื่นๆ
เพียงแค่..
ได้รู้สึกว่ามันเป็นยังไง
ซึ่งถ้ามันแย่สำหรับพวกช่องใหญ่ๆ
ลองคิดถึงพวกช่องเล็กๆดูสิ
ที่ทำไม่ถึง
ผมเปรียบ Youtube กับการเสพติดอะไรซักอย่าง
ตัวเลขพวกนี้ ทำให้คุณรู้สึกดี
พอถึงตอนมันลง ซึ่งมันจะลง
คนไม่รู้จะรับมือยังไง
คนมักจะเสียใจ หรือ สติแตก ไปเลย
เราเริ่มที่เห็นเรื่องแบบนี้มากขึ้นๆ
คนเริ่มทะเยอทะยานที่จะคงสภาพคนดูไว้
เริ่มทำอะไรบ้าๆ หรือ ทำอะไรก็ได้
เพียงเพื่อจะได้คนติดตามมากขึ้น
เพียงเพื่อให้เป็นอย่างเดิม
คำแนะนำของผม ถึงคนที่อยากจะทำวิดิโอ
เป็นคำที่ผมใช้เดิมๆซ้ำๆ นั้นก็คือ...
ทำเพราะว่าคุณรักที่จะทำ
เพราะว่าถ้าคุณรักที่จะทำ คนก็จะรักที่จะดู
แต่ถ้าคนไม่รักที่จะดู
ก็ อย่างน้อย คุณก็มีความสุขที่ได้ทำ
อย่างงี้ คุณถึงไม่เสียอะไรเลย
ในวิดิโอพิเศษฉลองคนติดตาม100คนที่ผมทำเมื่อ 8 ปีก่อน
ผมพูดไว้ว่า..
แบบก้าวต่อไปคือการไปอยู่กับ Machinima
อยากจะมีชื่อเสียง ผมว่า...
ผมว่ามันเร็วไปที่จะพูดเรื่องพวกนี้
ดังนั้น ผมอยากจะพูดแค่ว่า
ไม่ ไม่เลย ผมไม่ได้อยากมีชื่อเสียง
แล้วผมหมายความอย่างงั้นจริงๆ
Youtube ให้หลายอย่างกับผมที่เกินความคาดหมาย
ความสนุกมากมาย ประสบการณ์ต่างๆ
ที่ผมไม่เคยคิดว่าจะได้ทำ
เพราะงั้นผมถึงรู้สึกขอบคุณจริงๆ
แต่มันก็เป็นช่วงที่แย่สุดๆในชีวิตด้วยเช่นกัน
ซึ่งมันก็บทเรียนที่ดี !!
คุณอาจจะไม่เชื่อ แต่ผมรู้สึกขอบคุณจริงๆ
ที่ผมยังสนุกกับการทำวิดิโอด้วยความสัตย์จริง
หลังจากที่ทำมาแล้ว 8 ปี
ผมเลย ขอบคุณ
ที่รับชม
สนุกกับมันด้วยนะ
บาย~