* หัวเราะ*
ว่าไงพวก?
ยินดีต้อนรับสูแหล่งมั่วสุม
เอาละ
มาเข้าสู่แหล่งมั่วสุมกัน!
โอ้ ว้าวว!
อุ๊ย!
เอาละ เราทำอะไรกับเกมได้มั้งเนี่ย?
โอ้เดี๋ยว!
เหี้ยอะไรวะน่ะ?
อะไรเนี่ย?
ไอ้หำเอ้ยย!
โคตรน่าขยะแขยง!
โอ้แม่ง รู้สึกเหมือนผมอยู่ในคลับในแฮะ
อะไรวะน่ะ ตรงนั้น..?
นั่นมันกระหรี่ในคลับ!
ว่าไง ไอ้หน้าโง่?
เอาล่ะ อย่าได้ลองอะไรทั้งสิ้น
โอเค เออ.. นายขยับได้
โคตรเจ๋ง!
ไงพวก!
เฮ้ .. ! เป็นไงบ้างเพื่อน?
โอ้...
... สัญชาตญาณของฉันเพิ่งไปตรงไปที่เธอ
นี่แม่งโคตรแปลก!
โอ้ ใช่!
ยินดีต้อนรับสู่ฮนาคตตต!
เอาล่ะ เราจะไปกันเป็นทีมใช้ไหม?
โอเค! เรึ่มกันเลย!
นายต้องยื่นแขนมารอบๆฉันเหมือนกับ..
เออ...นั่นแหละ
โอเค, ไอเส้นห่านั่นท่าจะไม่ดี!
ให้แน่ใจว่า กูจะไม่ต่อยเอง
โอ้!
เหี้ยไรวะ?
เหี้ย!
อ้าา!
เห้ย! ทำอะไรของมึง...
ไงละ!
เห็นผู้หญิงนั่นป่าว?
เห็นรึป่าว?
มึงชอบเธอหรอ? ชอบแบบนี้เนี่ยนะ?
ไปเลย!
ฮึบ!
เย่!!!
วู้ฮู้!!!
อ่ะ นี่เบียร์!
เอาเลย แดกเลย!
นั่นแหละะ!
มึงชอบรึป่าวว?!
เค็น: เทมันลงมาเลย...
โต๊ะ..! วั้ยย!
เกิดเหี้ยอะไรขึ้นว่ะเนี่ย?
ไอ้เก้าอี้ห่า!
ไม่เอาหรอ? ไม่เอาใช่มั้ย?!
เห้ย, อะไรวะ!
เค็น: อ้าา! ขังกูที..
เค็นอย่า.. เห้ยย!
*เสียงกรี๊ด*
อะไรวะเนี่ย!
มาเซีย, ผมกดผิด..
เค็น: เห้ย! นั่นโดมิโน่!
เอาละ! พอดีเลย! เจ๋ง! พอดีเป๊ะ!
ตากล้อง: เอาละ, เค็น, ลองจินตนาการว่านายเป็นยูทูปเบอร์คนดังที่แคสเกมเป็นชีวิตจิดใจ
เข้าใจมั้ย?
เค็น: ไงทุกคน!! กูคือ พิวดีพาย!
ฮ้าา ฮ้าา ฮ้าาา!
มึงไม่สนใจกูเลย, ไอหำ!
เค็น: ก็ได้, แล้ว ฟีลลิกซ์ จะทำยังไงกัลสถานะการณ์แบบนี้ โอเค, ลูกบอล แล้วก็ ไม้เท็นนิส
ฟีลลิกซ์: เห้ยอย่าล้อเลียนกูสิ..!
เค็น: ไอ้หำ! ไอ้หำ! ไอ้หำ!
ฟีลลิกซ์: อะไรวะ, เค็น..(บลาๆ)
เค็น: เห้ยอะไรวะ?
นั่นก็ไม้เซลฟี่นายไงเพื่อน, นายพึ่งคว้างมันทิ้งไป
เค็น: อ้อ เหรอ...
ฟีลลิกซ์: เอารีโมทอีกอันมาให้หน่อย, เอามือมานี่
มึงแม่งโคตรเหี้ย, เดี๋ยวกูก็...
เค็น: ม่ายยย, ไม้เซลฟี่กู!
ก็ได้ๆ, งั้นมาเล่นเทนนิสกันซักที
เค็น: โอเค, กูจะโยนนี่ไปให้มึง, พร้อมนะ?
เค็น: เอ้า, ไปเลยยย!
เอ้!!!!!!!
เค็น: เห้ยมึงทำได้!
เค็น: ตีเลย!
ตีสิ!
นั่นแหละ!
มาๆ, ขอลูกดีๆซักลูกซิ, กูจะตีมันให้ดู
โดนมั้ยวะ?
เค็น: นี่. เอาลูกบอลกูไป, มึงชอบมั้ย?
เออ, กูชอบ...
เค็น: ลูกบอลกูอยู่บนหน้ามึงหรอ?
เค็น: ดีมั้ย?
ตีลูกบอลสิวะ เห้ย..-ตีลูกบอลสิวะ!
เค็น: กูตีไม่ได้!
เค็น: อ้อ กูรู้ละ!
เออ...เค็น..
ไร้สาระกันมานานมากละ
กระเด็นออกจากกู, ทั้งซ้ายและขวา
คิดว่าถึงเวลาละทีกูกับมึง...
จะต้องฆ่ากันให้ตาย
นี่ๆ, มึงวาดหำเหมือน เจได ได้นะ!
เค็น: นี่แม่งด้านมืดชัดๆ!
เห้ย! มันชนกันว่ะ
เค็น: โอ้, โคตรร้อน...
โอ้, นี่แม่งโคตรสุดยอด
เชี่ย, นี่แม่งโคตร.. ชั่งมันเถอะ..
มึงทำอะไรวะ?
เค็น: กูแค่..
ไหน, ขอกูดูหน่อยซิ
ไฟฉายสวยดี
โว้ว!
อ้าาาาาาาาาาาาาาาาาา เหี้ยยยยย!
เค็น: มึงชอบมั้ย?
ทำไมไม่มีใครบอกกูเลยว่ามีเก้าอี้ห่านี่อยู่?!
อ้อใช่ นายชอบมันมั้ย?
น้านแหละ! บังคับดีๆ!
กูรู้สึกว่า มันมากจาก..
กูรู้สึกโคตรเหี้ยเลยตอนเนี้ย, เพื่อน
ไม่มีจุดหมายในการต่อสู้..
.....กูอยู่สูงกว่า!
ไม่ละ, ท่าจะไม่ค่อยดี
มึงควรสร้างความยุติธรรม!
มึงคือพี่กู, เค็น!
เค็น: หมุนเท่ห์ๆ แบบ เจได!
เพื่อน, นั่นโคตรเจ๋งเลย, แม่งโคตรสุดยอด
พลังไร้ขีด.........จำกัด!!!!!
เค็น: โอ้ไม่นะ, ขากับแขนกูขาดไปแล้ว!
วาดหำบนตัวมึงเลย, ไอ้ห่า!
นี่เป็น Steam VR Vive กับ CinnamontoastKen (เค็น)
อย่าลืมไปดูช่องเค้าละ, เดี๋ยวผมทิ้งลิ้งค์ไว้ข้างใต้ให้
ขอบคุณที่มาสนุกกับพวกผมวันนี้ แล้วก็...
กูบอกให้มึงลุกขึ้นตอนไหน เค็น?!?!
...กดติดตามด้วย *จุ๊บ*