Celestia(głos): Na świecie nie ma nic wspanialszego niż pierwszy zimowy śnieg.
Pierwszych kilka spadających z nieba płatków oznaczających wielką przemianę.
Czas by ziemia odpoczęła
Zwierzęta śniły
A kue z Equestrii odpoczęły i bawiły się.
Wiedząc że kolejny rok pomyślnie osiągnął swój przeddzień
wakacyjne święta
w noce spokojny odpoczynek
W dzień raźne śmiechy
Wszystko zrodzone z pojedynczego ulotnego płatka
Niektórzy mogą drwić z pomysłu, że coś tak małego mogło posiadać taką moc.
Ale są to ci którzy zapomnieli jak powstał płatek śniegu.
Windith: W przeddzień wiosennego wschodu słońca deszczowe pegazy
przyprowadzą rozpuszczające śnieg deszcze z południa
Czy ktokolwiek może mi podać południowy kraj który pozwala Equestrii zbierać
swoje chmury z fronty ciepłego
Cirrus?
Cirrus: uh...Ande...
Zibber...
Windith: Camelu.
Cirrus: A. Racja.
Cumulo Nimbus:Cokolwiek to jest, oni muszą się pośpieszyć i polecieć po front. Jest lodowato.
Windith:Nawet gdyby wrócili z powrotem z chmurami nie mogliby jeszcze wyprodukować deszczu.
ziemia wciąż potrzebuje czasu na odpoczynek. To jedyny powód dla którego tworzymy zimę.
By odmłodzić glebę dla lądowych kuców żyjących poniżej.
Nimbus: Hm, Mam już dość czekania
Windith: Nie będziesz musiała długo czekać. Wzejście wiosny jest tylko dwa dni przed nami.
wtedy nie będziesz musiała widzieć ani odrobiny śniegu przez cały rok!
Jak już przy tym jesteśmy, jak wam idzie z przygotowaniami do ceremonii wzejścia wiosny?O
Czy wszyscy oraz ich partnerzy są gotowi sprezentować swoje sezonowe
podarunki księżniczkom?
Snowdrop?
Jak idzie Twój projekt?
Snowdrop: Mój... uh... mój projekt?
Windith: Tak, czy ty i twój partner jesteście gotowi do sprezentowania? Snowdrop: Mój partner...?
Windith:Czy wciąż nie masz partnera?
Snowdrop, to nie jest jakiś mały szkolny projekt. To jest setne
wzejście wiosny po panowaniem księżniczek
Zaszczyciły nas możliwością pokazania co przyszłość Cloudsdale może stworzyć
by orzeźwić pory roku.
Czy nawet zaczęłaś swoja pracę?
Uczeń:Pani Windith znowu karze komuś pracować z nią, no nie?
Uczeń2:To nie tak że ona może zrobić cokolwiek, nie widząc niczego przed swoimi kopytami
Uczeń3: My byliśmy z nią ostatnio, teraz wy!
Snowdrop: O...oczywiście, że już zaczęłam!
Właściwie pracowałam już nad czymś od pewnego czasu.
...samodzielnie, ponieważ to jest...
Niespodzianka! Nimbus: Niespodzianka? Snowdrop: Mhm.Niespodzianka.
Dlatego chciałam pracować sama--
Windith:Dobrze wszyscy, bądźcie ostrożni w drodze do domu. Pamiętajcie o przyniesieniu swoich projektów
na jutrzejszy ostatni dzień pracy.
Księżniczki przyjadą za dwa dni!
Jesteś pewna że będziesz gotowa?
Pracowanie samej nie może być łatwe
Wciąż mogę cię umieścić w innej grupie, dostaniesz swój przydział (you'll get credit).
Snowdrop: Oh.Nie!
Mam zaplanowane coś naprawdę dobrego pani Windith. Sama pani zobaczy!
Ale, to musi być niespodzianka. Musi!
Windith:No dobrze, w takim razie ...
bądź ostrożna w drodze do domu. Ja wiem że znasz drogę ale ostatnia śnieżyca
roku jest najgorsza. Snowdrop: Będę!
Naprawdę dobra niespodzianka... Jasne.
Nie mogę pójść na wzejście wiosny.
Po prostu nie mogę.
Bezużyteczne źrebię jak ja nigdy nie mogłoby zrobić czegokolwiek dla wiosny.
Księżniczki by się ze mnie tylko śmiały i ...
Można mieć życzenie do nich?
Primrose: Tak. Kiedyś był taki czas kiedy nie mogłaś, kiedy gwiazdy były rzadkością.
Ale kiedy księżniczki przybyły, gwiazdy zaczęły pojawiać się każdej nocy
Założę się, że jeśli nadstawisz ucha będziesz mogła usłyszeć ich mruganie.
Snowdrop: Nie, nie mogłabym...
Primrose: Słuchasz lepiej niż ktokolwiek kogo znam.
Snowdrop:Wszystko co słysze to cisza.
Wolałabym je widzieć.
Myślisz że jeśli pragnęłabym wystarczająco mocno, pozwoliłyby mi siebie zobaczyć?
Primrose:Lepiej jest zachować swoje życzenia, Snowdrop,
na coś czego naprawdę potrzebujesz.
Snowdrop: Czy naprawdę nie potrzebuje swoich oczu?
Primrose: Nie, nie ty.
Jesteś zbyt wyjątkowa na to. Snowdrop: Jestem?
Primrose: Kto inny potrafi odkryć cały kształt chmury bez odkształcania jej powierzchni?
Tylko skrzydła i kopyta jednej klaczki są wystraczająco ostrożne by to zrobić.
I założę się że jeślibyś nadstawiła ucha usłyszałabyś gwiazdy mrugające w nocy.
Jesteś wyjątkowym źrebakiem moja Snowdrop.
Nie martw się. Nie potrzebujesz swoich oczy by znaleźć swoje miejsce w świecie.
Snowdrop: Myślę, że słyszę mruganie...
Mruganie...
Na co są mrugania.
Nie możesz mieć życzeń do mrugnięć ...
Nie wiem czy jest tam jedna z was dzisiejszej nocy
w tym śniegu...
Nie myślę byś była...
Ale,proszę, jeśli jesteś... Ja...
Ja proszę... mam nadzieję...Ja marzę... Ja modlę się.
Wedle zasad księżniczek oświetl mą drogę. Proszę, ja...
Ja po prostu chce pokazać że choć raz potrafię coś zrobić.
Wszyscy inni mówią, że nic nie potrafię zrobić.
Ale ja po prostu...
Ale... to nie był śnieg.
Śnieg... śnieg jest...
Primrose(głos): Słuchasz lepiej niż ktokolwiek kogo znam.
Snowdrop(głos): Powiedz mi coś więcej o gwiazdach.
Primrose(głos):No, jest wiele rodzajów gwiazd
Wszystkie różnych kształtów i rozmiarów.
Ale wszystkie mają małe czubki na brzegach.
Kiedy się skrzą, ich kształt się zmienia.
Zostawiają malutką jarzącą się przestrzeń, tylko na chwilę.
A te kilka które pędzi przez niebo i spada na ziemię
Spadające gwiazdy
Do nich zwracasz najmocniejsze życzenia, ponieważ one potrafią ponieść je do końca.
Primrose: Snowdrop! Co robisz!?
Jest lodowato! Chodź do środka.
Snowdrop: Mamo... Mamo, zobacz!
Celestia: Wszystkim bardzo dziękujemy za waszą ciężką pracę
Po długiej zimie wspaniale jest zobaczyć tak wiele młodych klaczek i źrebaków
przynoszących nam tak wspaniałe pomysły na polepszenie pór roku.
Teraz, możemy wybrać tylko jeden na symbol stulecia ale...
Snowdrop: Czekajcie!
Uczeń1: Ona jest tutaj?
Uczeń2: Wczoraj w ogóle nie pojawiła się na zajęcia.
Uczeń3: Myślałam że pani Windith usprawiedliwiła ją.
Windith: Snowdrop?
Primrose: Wybacz nam przerwanie waszym wysokościom, tylko--
Snowdrop:Pracowałam tak ciężko! Proszę,ja także mam dar dla pór roku i-
Nimbus: Wątpię w to.
Celestia: Możemy go zobaczyć?
Cirrus: Przyniosłaś śnieg? Nimbus: I do tego tylko jedzą małą drobinkę!
Uczeń2: Może złapała złą rzecz w drodze.
Classmate1: Dlaczego przyniosłaś śnieg na wzejście wiosny?
Snowdrop:To nie jest śnieg, zrobiłam gwiazdę.
Cirrus: Gwiazdę? Nie możesz zrobić gwiazd. Nawet nie wygląda jak gwiazda!
Snowdrop:Może nie wygląda, ale to wciąż jest gwiazda!
To jest gwiazda dla zimy!
Nie mogę zobaczyć jak wyglądają gwiazdy tam na górze.
Tak samo jak nie mogę zobaczyć jak wygląda wiosna
Ale mogę je w całości usłyszeć i słyszałam mrugający śnieg tak jak gwiazdy to robią każdej nocy!
Dlatego one również powinny być wstanie spełniać życzenia, nieprawdaż?
Zima ofiarowała nam dar cały ten czas a my go po prostu ignorowaliśmy!
Świętowanie wiosny jest dobre
Ale zima nie może być tak zła skoro daje nam te.
Może jest zimne i ciemne...
ale nie oznacza to że nie ma z niego nic dobra.
Może zima jest zasmucona tym, że nikt jej nie lubi.
Więc może powinniśmy składać życzenia do zimowego śniegu
tak jak składamy życzenia do nocnych gwiazd.
Może wtedy moglibyśmy mieć w zamian radosną zimę
Już mamy radosną wiosnę, lato oraz jesień.
Czy zima również nie może być szczęśliwa?
Ponieważ zima jest ważna.
Nawet jeśli wydaje się być bezużyteczna potrafi dać nam wspaniałe rzeczy, tak więc...
Luna: Możemy zobaczyć twój śnieg życzeń?
Celestia: Mogłabyś zrobić nam więcej?
Celestia(głos):W nadchodzących latach opady śniegu były jednym
z najbardziej świętowanych wydarzeń w całej historii equestrii.
Zimowe dobrodziejstwa w końcu zostały odkryte.
Od tego momentu śniegi były łagodne
zachowujące się wedle życzeń drużyn pogodowych.
Źrebaki mogły się bawić Kuce mogły dostrzeć coś więcej poza lodowaty chód
oraz nowy rodzaj deszczu gwiazd mógł przynieść wszystkim słodkie sny
Luna: Czy to naprawdę ostatni jaki posiadamy?
Celestia: To było ponad tysiąc lat, siostro.
A ona stworzyła tylko tyle.
Luna: Czy nie możemy go zachować?
Celestia:Wiesz, że ona by tego nie chciała.
Luna: Ale ona... J... Ja nigdy nie miałam okazji.
Celestia: Przykro mi z tego powodu. Wiem że była dla ciebie drogą przyjaciółką.
Luna: Jedyna która naprawdę znała moją noc...
Celestia: Ona wciąż o tym wie Luna, ty też wiesz.
Guard: Księżniczko pogodowi kapitanowie oczekują na twój sygnał.
Luna(głos): Dziękuje ci moja przyjaciółko
za wszystko co dałaś
i za każde życzenie, o którego spełnieniu nigdy się nie dowiedziałaś.
Żegnaj...