Co wiesz o Białej Drodze?
Chcę ci o niej opowiedzieć zdumiewającą historię.
Nie każdy jest w stanie ją przejść,
tylko najbardziej odważne i stanowcze kucyki.
Kiedy postawisz na niej swoje kopytka, nie ma już odwrotu.
A więc czym jest "Biała droga"?
Wszystko wydarzyło się 13. Maja 1942 w Sewastopolu.
Naziści zrobili wyłom, miasto zostało pokonane.
W odległych uliczkach wciąż było słychać strzały.
Moją uwagę przykuły dwie siostry.
Starsza z nich niosła na grzbiecie młodszą
od siebie klacz zatrutą magiczną trucizną.
Były całkowicie bezbronne.
Musiały ukryć się w metrze.
Na szczęście Niemcy ich nie znaleźli.
Ruszyły dalej.
Ryzykując życiem, starsza, ruszyła w drogę.
Liczyła, że znajdzie coś co mogłoby pomóc.
Udało jej się spowolnić zatrucie, ale...
Nigdy nie zapomnę tych wrzasków...
Jakież katusze ta mała cierpiała...
Musiała znaleźć antidotum jak najprędzej.
Jednakże po zrobieniu kilku kroków,
usłyszała odgłos odbezpieczanej broni.
Celowała w nią nazistka.
Starsza zamarła w przestrachu
i nie wiedziała co zrobić!
Młodsza, leżąc na jej grzbiecie, ciężko dyszała.
Ucieczka, chociaż możliwa,
oznaczałaby śmierć dla nich obu.
Stały w osłupieniu nie mogąc poruszyć kopytkiem.
Zdawało się to trwać całą wieczność.
Dlaczego jeszcze nie zastrzeliła sióstr?
Po prostu mierzyła.
Dlaczego?
Ze strachu, a może z troski, nazistka, upuściła broń.
Starsza dostała szansę i się nie zawahała.
Wzięła odrzuconą broń i zaczęła mierzyć do nazistki.
Nieoczekiwanie, młodsza zaczęła krzyczeć:
"Przestań, proszę!"
"Jak mogę przestać po tym co zrobili?!"
"Nasi bracia, siostry i przyjaciele..."
"Zapomniałaś?! Oni wszyscy zostali zabici!"
"Jak mogę przestać?!"
"Czy postępujemy właściwie?"
"Nie chcę żyć na świecie,
gdzie są jedynie gniew i furia. Żaden kucyk nie chce!"
"Nikt nie jest w stanie zatrzymać tej okropnej wojny..."
Starsza pielęgniarka spojrzała ponownie na nazistkę.
W jej oczach ujrzała strach.
Strach...
Strach, którego była ofiarą.
Spoglądała w lustro.
Jesteśmy jedynie ofiarami, mięsem armatnim.
Świat jest niesprawiedliwy i okrutny.
Zabij, albo bądź zabity.
Czyż to nie barbarzyństwo?
Starsza odrzuciła broń, spełniając prośbę
umierającej młodszej.
Już nie wierzyła w cud...
Nazistka wykonała kilka niezręcznych kroków
w kierunku sióstr.
Spojrzała na młodszą i bez słowa wyciągnęła z kieszeni
antidotum
Byłem zszokowany.
Wszystko wydawało się być okropnym snem.
Ostatecznie... gdyby nie ona,
siostry dawno by umarły.
Wtedy, starsza, nauczyła się
bardzo ważnej lekcji.
To co sprawia, że jesteśmy inteligentni
jest tym co nas łączy i przyrównuje.
Nie ma miejsca na patriotyzm.
Wojna schodzi na dalszy plan.
Istnieje tylko życie i śmierć,
ale wybór należy do ciebie.
Nazistka uratowała moją siostrę,
ponieważ miała wybór!
Pokonała barierę językową, gniewu i wściekłości.
Pomimo własnego położenia pozostała pełna szczerości i empatii.
Wojna nie oszczędza nikogo...